Isabelle Desmidt
Ik ben geboren in 1974, gehuwd, moeder van drie.
Mijn middelbare studies in de Klassieke Talen zorgen ervoor dat ik al op jonge leeftijd de microbe voor taal en cultuur te pakken krijg. In 1992 brengt die microbe me naar de Universiteit Gent, waar ik de masteropleiding Germaanse talen volg (Duits-Zweeds) en aansluitend een doctoraat schrijf in de Scandinavische literatuur. Na drie jaar postdoctoraal onderzoek rond vertalingen en bewerkingen van kinder- en jeugdliteratuur kies ik de kaart van het onderwijs. In 2003 ga ik in het middelbaar onderwijs aan de slag, eerst als leerkracht Duits en Nederlands en vanaf 2006 ook - en uiteindelijk zelfs uitsluitend - als leerkracht godsdienst. De extra opleiding die ik hiervoor volg kan de liefde voor woord en boek - en de fascinatie voor wat het woord (en het Woord) met mensen kan doen - alleen maar versterken.
Het creatieve kantje in mezelf zoekt ondertussen eigenzinnig zijn weg: graag tekenen als kind en tiener, bestuderen van oude handschriften en kinderboekillustraties als Germaniste, een jaartje deeltijds kunstonderwijs volgen (en enkele extra tekenmodules), mama worden en geboortekaartjes ontwerpen, creatieve projecten begeleiden op school. En dan die bewuste dag in 2010. Als begeleider in de School voor Geloofsverdieping ontvang ik als dank van een van mijn cursisten een in kalligrafie uitgewerkt gedicht. Het gedicht hangt een maand op in huis wanneer ik beslis om me zelf in te schrijven voor een cursus kalligrafie: module 1 van Witruimte (kalligrafievereniging Ypsilon in Melle, bij Diane Buyse). Het is het begin van een hele reeks cursussen. Op zoek naar steeds weer wisselende dragers voor de teksten kom ik ook in contact met boekbinden.
In de zomer van 2015 richt ik mee de vzw Amfora op om te helpen zoeken naar een manier om woord en beeld in te zetten in de palliatieve zorg. Het werken met het eindelevensverhaal van mensen brengt me ertoe de opleiding tot pastoraal medewerker te volgen en het onderwijs te verruilen voor de zorg. Sinds 2022 ben ik als spiritueel zorgverlener werkzaam in een woonzorgcentrum, waar ik verantwoordelijk ben voor zinzorg en pastoraal en aan de slag ga met woord en beeld, symbool en ritueel.
De leerkracht en de pastor in mij komen samen wanneer ik bezinningsdagen begeleid.
Als pelgrim (ik fietste in 2018 naar Compostela en in 2022 naar Assisi/Rome) ben ik dankbaar voor de vele ontmoetingen en verhalen die ik op mijn (pelgrims)tocht (door het leven) krijg en waar ik, ook creatief, mee op weg mag gaan.